Sponsors

Mei 2020 - Verslagen

Corona en ons spelletje…

Donderdag 12 maart viel de senioren de eer te beurt om wederom van een afgelaste wedstrijd getuige te zijn. Maar niet vanwege plensregens en/of windstoten van honderd km/uur. Corona de Verschrikkelijke waarde rond en tenminste tot en met 6 april géén wedstrijden meer! Dus zat er niets anders op om zelf maar een starttijd te boeken. En ook maar gauw voor de zondag, de maandag en de volgende donderdag! Ingegeven door de verdacht veel, ja ook buitenlandse, Belgische, nummerborden op de parkeerplaats. Van de dikste BMW-cabrio bestuurd door een niet te versmaden jongedame kon ik ternauwernood nog zien dat er een Italiaanse plaat op zat. Nou ja, zeg… 

Donderdag 19 maart speelden we uiteindelijk voorlopig ons laatste rondje, zo bleek even later. In ieder geval kwamen we om ca. kwart voor twee ’binnen’ en op het voorplein stonden nog wat nieuwsgierige golfers, hun ogen gericht op een ijsberende én bellende Harrie van Laviere. Had, zou blijken, kennelijk de Alphense burgervader of diens ’Stellvertreter’ aan de lijn om aan te horen dat de baan met onmiddellijke ingang moest worden gesloten. De dienstdoende marshal moest ook nog pogingen doen de spelers die nog in de baan liepen, die boodschap te brengen. En een politieauto met bemanning zorgde er ondertussen al voor dat geen fiets of auto de parkeer-plaats kon bereiken…

Ook de drivingrange ging dicht. Harry deed het ballenhok op slot en maande de afslaanders de tent te verlaten. Een drietal hardnekkige rangegebruikers heb ik zelf een half uur later nog aan het verstand moeten peuteren dat het echt nog lang geen 1 april was en dat ze er ogenblikkelijk een eind aan dienden te maken. ’Rare jongens sommige golfers’, zou ik gezegd hebben als ware ik Asterix… Ook het op slot gaan van de baan gold tot en met de bekende datum van 6 april. Althans voorlopig, zullen we maar aannemen. Sinds de laatste dagen, het is nu de 23e, dat het schier op elk televisiekanaal alleen maar over covid-19 gaat, weten we wel beter… Tja, hoe lang de onthouding nog gaat duren, dat schijnt nog niemand te weten. 

(Inmiddels weten we dat we per 11 mei weer de baan in mogen! -Redactie-)  

 

Dat wordt voor mijn levenspartner een mooie tijd: ik zal het slachtoffer worden van haar ijzersterke geheugen waar het achterstallige klusjes betreft. Aan de tuinverlichting en de garage heb ik al menig positief uurtje besteed. En ik ga het, mede dankzij de strakblauwe luchten en redelijke tempera-turen, nog leuk vinden ook. Het geeft in ieder geval meer voldoening dan steeds je handicap niet kunnen spelen…

 

Lichtpuntjes op maandag de 24 april: AOW en pensioen gestort, en ik stond nog niet eens in het rood!! Enne, mijn stokken gaan echt niet op marktplaats!

 

Tot gauw allemaal!!!

Roy van Nolten